Huzursuzluk... Son günlerde oldukca huzursuzdu Amy. Halbuki kötülük böyle yükselişdeyken bu huzursuzluk nedendi. Anlamıyordu Amy belkide atalarının aile kurucularının öldüğü günlerdi bu günler ondandı belki bu huzursuzluk yatağında sağa sola dönmekten bıkmıştı siyah saçları vücuduna yapışmıştı terden Amy siyah çarşafını üzerinden kaldırarak yataktan kalktı sabahlığını üzerine hızlıca geçirerek evlerinin mutfağına indi.
Masanın üzerindeki kristal bardaktan bir yudum su içti. Ardından fısıltılar duymaya başlayan Amy işkence odasına gitmeye karar vermişti oraya girmek belkide onu rahatlatıcaktı. Hareket eden merdvenlere çıkan Amy şansına uğraşmadan odanın karşısına çıkıvermişti.
Büyük siyah kapının kulbunu açarken fısıltıları tekrar duymaya başladı. Korkmadan odaya giren Amy nin gözleri dolmuştu bir an , ama korkaklar gibi ağlamak ona yakışmazdı koskoca kötülüğün liderlerindendi o. Tıpkı ataları gibi oda kötülüğe sadıktı ve sadık kalıcaktı. İşkence edilen vücutlar Amy ye adeta acı çektiriyorlardı. Yere yavaşca çöken Amy nin yüzüne kara pencereden içeri sızan rüzgar asice çarpıyordu.
Amy korkunç bir kahkaha attımıştı şimdi ise gülüyordu çünkü korkak ZAY lılar ne yaparlarsa yapsınlar kötülük yenilmicekti belki kayıplar verilicekti fakat kötülük uğruna değerdi. Bunları düşündükce korkunç derecede neşeleniyordu Amy. Fakat odadan çıkması gerekiyordu şimdi. Nerdeyse sabah olucaktı . Amy hızlıca ayağa kalkarak odanın kapısına yöneldi. Odadan çıkmadan önce son bir defa arkasını döndü .
İşkence yapılan bedenlere baktıktan sonra odadan çıktı merdivenlerden inerken iğrenerek zay lıları düşünüyordu...